เมื่อกังวล ร่างกายจะเข้าสู่โหมดระวังภัยโดยอัตโนมัติ ให้ลองวางเท้าทั้งสองข้างลงบนพื้น หายใจเข้าลึกๆ 4 วินาที และผ่อนลมหายใจออกยาวๆ 6 วินาที พร้อมมองหาสิ่งของรอบตัว 5 อย่างที่เห็นได้จริง เพื่อส่งสัญญาณให้สมองรู้ว่า "ตอนนี้เราปลอดภัยแล้ว"

ความกังวลมักเกิดจากการพยายามควบคุมสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุม ให้ลองเขียนแบ่งเป็น 2 คอลัมน์: คอลัมน์ควบคุมได้ (เช่น การดูแลตัวเอง, การตอบสนองของเรา) และ คอลัมน์ควบคุมไม่ได้ (เช่น ความคิดคนอื่น, อดีต, ผลลัพธ์) แล้วปล่อยวางคอลัมน์หลังลง

เปลี่ยนเสียงวิจารณ์ในหัวจาก "ฉันต้องทำให้ดีกว่านี้ ห้ามพลาดเด็ดขาด" เป็น "ฉันกำลังพยายามอย่างดีที่สุดในสถานการณ์ที่ยากลำบาก และฉันไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเพื่อที่จะมีคุณค่า"

งดการเสพข่าวสารและเช็กโซเชียลมีเดียก่อนนอน หลีกเลี่ยงข้อมูลที่ทำให้จิตใจตื่นตระหนก การพักผ่อนจากสิ่งกระตุ้นคือการปกป้องระบบประสาทให้ได้ฟื้นฟู

หากความกังวลเกิดขึ้นซ้ำๆ กระทบการทำงาน ความสัมพันธ์ หรือการใช้ชีวิต นั่นเป็นสัญญาณว่าต้นตอความกังวลอาจฝังลึกเกินกว่าระดับความคิด และต้องการการบำบัดทางจิตวิทยา

Q: ความวิตกกังวล แตกต่างจาก ความเครียด อย่างไร?

A: ความเครียดมักเกิดจากปัจจัยกระตุ้นในปัจจุบัน (เช่น งานหนัก ตารางแน่น) และจะหายไปเมื่อปัจจัยนั้นจบลง แต่ความวิตกกังวลมักเกิดจากความกลัวล่วงหน้าถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น หรือมีรากมาจากปมประสบการณ์ในอดีต

Q: หากไม่อยากทานยา มีทางเลือกในการบำบัดอย่างไรบ้าง?

A: มีครับ การทำจิตบำบัดทางจิตวิทยา เช่น EMDR Therapy หรือ CBT ร่วมกับการฝึกเทคนิคปรับสมดุลระบบประสาท สามารถช่วยลดความวิตกกังวลและปรับอารมณ์ให้คงที่ได้โดยไม่ต้องใช้ยา

Q: ต้องรอให้อาการหนักก่อนหรือไม่ ถึงจะมาพบนักจิตวิทยา?

A: ไม่จำเป็นเลยครับ การเข้ารับจิตบำบัดตั้งแต่เริ่มมีอาการเรื้อรัง จะช่วยให้สมองและระบบประสาทฟื้นตัวกลับสู่ความสงบได้ง่ายและรวดเร็วกว่าการปล่อยให้เรื้อรัง