• มีรอยบาดเจ็บหรือรอยฟกช้ำตามร่างกายโดยไม่ยอมบอกสาเหตุ
• ข้าวของเครื่องใช้ อุปกรณ์การเรียน หายหรือพังเสียหายบ่อยครั้ง
• เริ่มขาดเรียนบ่อย แกล้งป่วย หรือหาข้ออ้างไม่อยากมาโรงเรียน
• ผลการเรียนลดลงอย่างเห็นได้ชัด
• อารมณ์แปรปรวน หงุดหงิดง่าย หรือดูซึมเศร้าผิดปกติ
• มักมาโรงเรียนสาย และรีบกลับบ้านทันทีหลังเลิกเรียน
• มีท่าทียินยอม ไม่กล้าเถียงหรือขัดแย้งกับเพื่อน
• มีอาการอ่อนเพลีย นอนไม่พอ หรือแสดงความวิตกกังวล
• ขาดความมั่นใจในตนเอง ประหม่าง่าย
• ทัศนคติต่อโรงเรียนและเพื่อนเปลี่ยนไปในทางลบ
• ขาดความสนใจหรือขาดแรงบันดาลใจในการทำกิจกรรมที่เคยชอบ
• แยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อน เก็บตัวอยู่คนเดียว
• ไม่ค่อยมีเพื่อนสนิท หรือเพื่อนในกลุ่มเริ่มห่างเหิน
• มักโทษตัวเองว่าการถูกแกล้งเกิดจากข้อบกพร่องของตนเอง

1. รายงานพฤติกรรมตามขั้นตอนของโรงเรียน

เมื่อพบเหตุการณ์ ควรส่งเรื่องรายงานหัวหน้าระดับหรือฝ่ายปกครอง โรงเรียนต้องมีมาตรการช่วยเหลือที่ชัดเจน บุคลากรทุกคนต้องได้รับการฝึกอบรมการจัดการปัญหา Bully อย่างมืออาชีพ

2. กำหนดนิยาม "การกลั่นแกล้ง" ให้ชัดเจน

สร้างความเข้าใจตรงกันให้นักเรียนรู้ว่า พฤติกรรมแบบใดเข้าข่ายการ Bully เพื่อให้เด็กตระหนักถึงสิทธิของตนเอง และกล้าแจ้งเบาะแสเมื่อพบเห็นเหตุการณ์

3. ปกป้องความเป็นส่วนตัวของผู้แจ้งเบาะแส

รับฟังด้วยความเข้าใจ และรักษาความลับอย่างเคร่งครัด เพราะเด็กหลายคนกลัวว่าการบอกผู้ใหญ่จะทำให้ตนเองโดนกลั่นแกล้งหนักขึ้น

4. บังคับใช้นโยบายต่อต้านการกลั่นแกล้ง (Anti-Bullying Policy)

ผลักดันให้โรงเรียนมีกฎระเบียบที่เข้มงวด ปฏิบัติตามกฎหมายป้องกันการละเมิดสิทธิ และบังคับใช้อย่างจริงจังกับบุคลากรทุกคน

5. สื่อสารกับผู้ปกครองอย่างต่อเนื่อง

การแก้ไขปัญหาการ Bully ต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างบ้านและโรงเรียน ประสานงานกับผู้ปกครองทั้งสองฝ่ายเพื่อแก้ไขพฤติกรรมอย่างยั่งยืน

6. จัดบริการปรึกษาทางจิตวิทยา (Counseling Service)

จัดให้มีพื้นที่ปลอดภัยเพื่อให้เด็กได้เปิดใจคุยกับนักจิตวิทยา หากปัญหามีความซับซ้อนเกินกว่าสถานศึกษาจะจัดการได้ ควรส่งต่อให้นักจิตวิทยาการปรึกษามืออาชีพเข้ามาร่วมดูแล